"Το ξεδίπλωμα των αναμνήσεων"
Μια ανάμνηση μπορεί να ποικίλλει και ο κάθε άνθρωπος διαχειρίζεται διαφορετικά τις αναμνήσεις του. Συχνά τις κλείνω σε κουτιά και τις κοιτάω που και που και όλα τα πράγματα μεταμορφώνονται ξαφνικά σε εικόνες. Στο κουτί αυτό αποδίδεται με μια συνεχόμενη γραμμή που ξεδιπλώνεται προς τα έξω, πάνω, κάτω συμβολίζοντας έτσι τη ζωή που είναι και αυτή μια συνεχόμενη πορεία και με ανοίγματα- αλλαγή υλικού που συμβολίζουν τις καλές και τις κακές αναμνήσεις που διαπερνούν τη ζωή. Η διαφάνεια μαζί με τα ανοίγματα συμβολίζουν ότι οι αναμνήσεις μας παραμένουν ζωντανές και ότι ο άνθρωπος αφήνει μικρά παραθυράκια ανοιχτά ώστε να κρυφοκοιτάζει που και που το παρελθόν του.
Μέρος της πτυχιακής (Στήσιμο πινακίδων και μακέτα)
Η κεντρική ιδέα της σχεδίασης του χώρου είναι το νερό και η διαδικάσια παρασκευής αλευριού. Και οι δύο αυτές έννοιες χαρακτηρίζονται από την συνέχεια και την εναλλαγή.Το νερό ρέει, αλλάζει συνεχώς πορεία, πότε ανεβαίνει και πότε κατεβαίνει...(Συμβολικά η πορεία του νερού στο χώρο φάινεται από την πορτοκαλί χάραξη σε δάπεδα,οροφή και τοίχους).Οι χώροι συνεχώς εναλλάσσονται ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες, τίποτα δε μένει σταθερό. Από το ισόγειο ως τον τέταρτο όροφο επικρατεί μια συνεχής αναγέννηση που καλλιεργείται από όροφο σε όροφο, από "στάδιο σε στάδιο".(Ξεκινάει από το πηγάδι στο ισόγειο- ο σπόρος του σιταριού που τροφοδοτείται από τις σταγόνες του καθαρού νερού για να φτάσει στον τέταρτο όροφο στην "παρασκευή του αλευριού". Χαρακτηριστικά του νερού επίσης είναι η καθαρότητα, η απλότητα και η διαφάνεια, κάτι που δίνεται στο χώρο από την επιλογή των υλικών, των επίπλων και των χαράξεων.Με την χρήση ψηφιακών προβολών σε διάφορα σημεία του χώρου δημιουργέιται η ψευδαίσθηση ενός ρευστού χώρου, ό,τι τίποτα δεν είναι στατικό και ότι όλα κυλούν σαν το τρεχούμενο νερό.
